نجوا
سرودِ شعر و ادب

 

جیلانی لبیب

بزرگداشت شب یلدا 

 شب یلدا، درازترین شب سال است. پس از آن آفتاب از برج قوس به برج جدی تحویل داده می شود و فصل سرد زمستان آغاز می گردد.

 یلدا را، نیاکان ما شبی  میدانستند نحس ، چون در این شب، تاریکی و حملۀ اهریمن دیرنده  می نمود، آنها  برای دفع از نحوست سیاهی،  تا برآمدن آفتاب به دور آتش، شادی می نمودند و خلاف پلشتی  ددمنشانۀ  تاریکی، باز ماندۀ میوه های خزانی را گرد می آوردند، بر سفره می نهادند و تا صبح شب زنده داری می نمودند. خوان میوۀ شب یلدا، به باور اجداد ما زمستان را پر برکت می گردانید.

مراسم شب چلۀ کنونی ، یادآور همین رسم باستانی در میان مردم میهن ماست.

وپیشینیان ما یلدا را  شبی می شمردند سعد ومبارک، چون شب تولد میترا یا مهر بود، رب النوع نور، افزونی و برکت. فرشتۀ دوستی، عهد و پیمان. ازین به بعد روشنایی روز بر تاریکی شب افزونی می گیرد، شب ها  کوتاه  می شوند و کوته تر؛  و روز ها دراز و طولانی تر.

 یلدا، شب خجستۀ پیکار نهایی  فروغ و تابناکی می باشد با روزگار سیاهی و ظلمت. ازین شب است که مهر یا میترا جهان روشنایی  را بر دیار ظلمت چیره می نماید و پیروزمند می گرداند.

مراسم تولد میترا یا آیین  مهری سپس از سرزمین آریانا به عنوان یک روز مقدس توسط  سربازان رومی  به اروپا رفت. بعد از نفوذ  خویش، آیین  مسیحیت آداب و رسوم زیادی از مهرپرستی را در خود جذب نمود ، از جمله  میلاد مسیح پیامبر خدا که تا آنزمان ششم جنوری بود نیز بدین روز انتقال یافت .

سیهی و درازی شب یلدا، همواره الهام بخش شاعران و چکامه  برای آفرینش تصویر ها و تشبیه های زیادی گردیده است:

کرده خورشید صبح ملک تو    روز همه دشمنان شب یلدا

                                              مسعود سعد سلمان    

باد آسایش گیتی نزند بر دل ریش     صبح صادق ندمد تا شب یلدا نرود

                                                                       سعدی

صحبت حکام، ظلمت شب یلداست   نور ز خورشید جوی، بو که برآید

                                                                     حافظ

اشک خود بر خویش میریزم چو شمع      با شب یلدا درآویزم چو شمع

                                                                  اقبال لاهوری

جدا ز زلف تو حال مرا کسی داند       که بی تو میگذراند شبان یلدا را

                                                                قضایی یزدی

آنان که قصه یی شب  یلدا نوشته اند   یک شمه زان دو زلف چلیپا نوشته اند

                                                            سید هادی حائری

 

[ ۱۳۸٩/٩/۳٠ ] [ ۸:۳٩ ‎ب.ظ ] [ ]
درباره وبلاگ
امکانات وب