نجوا
سرودِ شعر و ادب

 

 

اصل این نوشته ، مضمون برنامۀ می باشد  که از طرف تلویزیون دویچه وله DW-TV  بدسترس صدا و سیمای افغانستان قرار گرفته است. بدینوسیله ازاجازۀ پخش آن درینجا ازتلویزیون دویچه وله ابراز امتنان می گردد.

 

جیلانی لبیب

 

کُلن

شهری دوست داشتنی

                                                                                                                                                                                                                            

                                                                                                         

 بنای کلیسای بزرگ شهر کلن  Kölner Dom ، یکی از علامت های مشخص کنندۀ کشور جمهری فدرال آلمان  است .

کلن Köln را اکثریت باشندگانش ، شهری  پر از احساس و قلب توصیف می کنند. زندگی بنمایید و بگذارید تا زندگی کنند ، شعار این شهر می باشد. آری، کلن، کمی گویا فرانسوی است ، با قلبی بزرگ  و اندکی هم نامطمئن . شهروندان کلن ،  وعده  بسیار می دهند ، مثلاً  می گویند : فوراً می آیم ، اما هرگز بر نمی گردند .        

 بعد از  ترئِیر Trier ، کلن که در زمان رومی ها توانست  بهره مند از حقوق مدنی گردد، قدیمی ترین شهر آلمان بشمار می رود .  نه تنها لهجۀ بخصوص کُلنی ها، درهرگوشه و کنار قسمت قدیمی شهر شنیده می شود . همۀ جهانگردان  نیز سانک مارتین   Sankt Martin کلن را دوست دارند.   دور و بر این محلۀ شهر با کافه ها وپیاده رو های قدیمیش، با میدانی های کوچک آن، و آبشارها و بنا های تاریخی وی ، نشاندهندۀ اصالت کلن  می باشد. عظمت گذشتۀ شهر، اینجا هنوز احساس می گردد. دروسط بازارهای کهنه  فروشی و خرید علوفه، زمانی مرکز تجارتی شهر قرار داشت.

برای هر ذوقی و سلیقه یی اینجا، در محلۀ مارتین Martinsviertel ، چیزی عرضه می شود ؛ صدا ها و آواز های رنگارنگ ، یکی از آنهاست و اینهم، فقط پنج دقیقه دور تر از کلیسای بزرگ شهر کلن .

 در اطراف کلیسای بزرگ شهر، تعمیرهای عصری زیادی بچشم می خورند که همه بعد از ویرانی بناهای قبلی این منطقه در نبرد دوم جهانی، ساخته شده اند . پس ازین جنگ  ۹۵ درصد مرکز شهر کلن  خاکروبه یی بیش باقی نمانده  نبود  و ضرورت  تعمیر ساختمان های جدید در این قسمت  زیاد میرفت .

کارگران و دانش پژوهان حین  کار و کاوش اینجا، به آثار باستانی زیادی از زمان رومی ها دست یافته اند که اینک همه در موزیم آلمانیها ـ رومی ها  Römisch-Germanisch ، طرف دست راست کلیسای بزرگ شهر کلن  نگهداری می شوند.   

 حدود کلن این شهر دوست داشتنی ، با همین موزیم آغاز می گردد. آثار باستانی زیادی که نمایانگر عظمت  و پیشینۀ  تاریخی  شهر کلن در زمان رومی ها  هستند، در اینجا  بچشم سر دیده می شود. مثلاً  هنگام مشاهدۀ پیکرۀ سرباز رومی که  ۱۴ متر ارتفاع دارد  و یا زمان دیدار موزائیک  دیونیسوس  Dionysos-mosaik  ، که  ۱۷۰۰ سال قدامت دارد و در آنزمان سنگفرش یک سالون غذا بوده است . این موزیم را باید هر کسی یکباردیده باشد.

در موزیم  رومی ها - آلمانی ها  با نوع زندگی روزمرۀ آنزمان رومی ها و فرانک ها Franken  آشنا می شویم . هر کسی که بخواهد با شهر کلن آشنا بشود ، باید اساس تاریخی وی را جویا بگردد.درقسمت وسطی مرکز شهر ، کاوش های  باستان شناسی زیادی بعمل آمده است .

ساختمان کلیسای بزرگ  در قرن اول عیسوی  با خاک یکسان شده بود.. درنتیجۀ حفریاتی که پیش روی این دیوار صورت گرفته است ، به ابزاری دست یافته اند که به احتمال زیاد از آثار قرن اول عیسوی بشمار میروند . همه ابزاری که در نتیجۀ کاوش و تفحص یافت میشوند ، بنوبۀ خود دیدنی اند ، همانگونه که کافه ها ، رستوران ها ، در دور و بر کلیسا، اکنون تماشایی هستند.

کلیسای شهر ، دریای راین  Rhein و کارنیوال Karneval ، همه چیز هائی میباشند ، که بخشی از زندگی شهروندان کلن شده اند ، وقتی جای دیگری میروی، بعد از دو تا سه روز آتش فراق شهر کلن  با کلیسای او دامنگیرت می گردد.

 مردم شهر کلن همه کمی گستاخند، اما به هیچ عنوان  پرخاشگر و خشن  نیستند. با همدیگر بطور مثال، در یک کافه ، شما و بفرمائید !  نمی گویند، بلکه با جوان اینجا بنشین !  مخاطب میشوند . همانجاست ، که خود را  در خانۀ خود احساس می کنند .                                  

رالف  جوردانو Ralf Giordano  ، یکی از نویسندگان معاصر آلمان می گوید:

" کلیسای بزرگ شهر کلن ، برای من هشیار دهندۀ بزرگی بشمار می رود .همه روزه ، صبح ها، وقتی پنجره های خانه ام را باز می کنم ، جویای فضا و روشنی حکمفرما در شهر کلن می شوم .

هر باری که هوا آلوده نباشد و نظرم به این بنای تاریخی بیفتد ، مرا که آدم مذهبی هم نیستم ، افسون خود می نماید. هنر را هم دین آفریده است. کلیسای بزرگ والاتر از همۀ خوبی ها و بدی هاست. من به تصویرهائی از قرون وسطی آشنائی دارم  که کلیسای بزرگ را چون کندۀ درختی مینمایانند.

همین تصویر تا سال  ۱۸۸۰عیسوی معمول بود ، تا اینکه بالاخره ، به شکل کنونی خود درآمد . جهانگردان اینجا ، همیشه ، به ویژه در تابستان ، به گشت و گذارمردم و خرید وفروش برمی خورند .همواره اینجا گپی است ، بازاری برای  خود نمائی هاست، درهمۀ فصول سال .

کلیسای بزرگ ۷۵۰سال قدامت تاریخی دارد ، با گنجینه های زیادی ، که بخشی از آنها مربوط به آئین مسیحیت می شود و همه قابل دیدن هستند .          

تأثیر شکوه عمارت  نیایشگاه  با عظمت شهر کلن هر صبح زود ، وقتی هنوز سکوت و آرامش  حکمفرماست ، چنان  بر آدم غلبه میکند ، که هرگردشگری می خواهد ، این کلیسای بزرگ را تنها و تنها برای خود داشته باشد.

گاهی هم اتفاق می افتد  که غلبۀ تأثیر زیبائی و شکوه این تعمیر بر انسان ، باعث کم شدن فاصلۀ زایران ، با نیایشگر سترگ می گردد.این نمایانگرهمان جلال  کلیسای بزرگ کلن است .

بهترین محل در عمارت ، برای من همانا محور عبادتگاه وی می باشد، که شرقاً،عقب محراب اصلی کلیسا  موقعیت دارد  و از قدیمیترین همه بشمار میرود.همانجاست که مردم  از قرن سوم عیسوی به اینطرف در برابر خداوند متعال خویش زانو زده  و به بارگاهش نیایش می ورزیده اند . گاهی هم اینجا محل ملاقات عیسویان با یکدیگر بوده است."

کلیسای بزرگ را از بیشتر منطقه های شهر می توان دید .این برای راهیابی مسافران از جا های دیگر کمک نیز می کند. در گرداگرد شهر کلن، قسمت های  قرون وسطائی آن هنوز باقی مانده است . در محل بارو های آنزمان اینک ، میدان ها و جاده ها ساخته شده اند .

  خیابان پهنی که در هر دو طرفش دریای راین امتداد می یابد ، این شهر را همچون یک نیم دایره حلقه می زند . سرحد  شهر کهنۀ کلن نیز همین منطقه است . بجای خیابان پهن ، در سابق گورستان ها، این نیم دایره را می ساخته اند . قدمت تاریخی پارک های زیبای که هم اکنون درشهر دیده میشوند ، از زمان بوجود آمدن ِقطار های ارتباطی زیر زمینی  یا مترو Metro  به اینطرف است . قبلاً در همین مسیر ، موتر ها و سرویس های برقی در رفت و آمد بودند ، که البته جائی برای کاشتن گُل باقی نمی گذاشتند .

 عقب خیابان پهنی در شهر کلن، جایی که  یک  برج  نیم دایره ئی ، به عنوان نشانۀ استواری مردم بومیش یعنی دهقانان ، قد علم نموده است،اَیگِل شتاین  Eigelsteinviertel قرار دارد. این محله، منطقۀ مزین و روفتۀ هرگز نبوده است، اما مردمش از اول همچنان پاک، راست ودرست اند،  با همان روحیۀ اصیل شهری خود.        

بلی، اَیگِل شتاین  یکی از محله های شهر کلن است که نام چندان خوبی ندارد و بیشتر ولگردان و مستان در آن رفت وآمد می نمایند .اینجا از مدت ها به اینطرف منطقۀ بود و باش مردم عادی  نیز می باشد، کسانی که چیزکی می نوشند، زیاد کار نمی کنند، کمی ستیزه جو هستند و بعضی وقت ها هم رهگذران را شانه یی میزنند .

صبح ها، هر ازگاهی در روزنامه ها می خوانیم که باز در محلۀ  اَیگِل شتاین  این اتفاق پیش آمده  و یا آن رویداد بوقوع پیوسته است .  

                                                                                                                                       پایان

 

 

  

 

 

[ ۱۳٩۱/۱۱/٢٢ ] [ ٢:٥٩ ‎ب.ظ ] [ ]
درباره وبلاگ
امکانات وب